Today เอาฟิคมาฝาก เป็นฟิคที่แต่งตั้งแต่ ม.5 จนบัดนี้ยังไม่จบ ( -_-'' ) เอาน่า เดี๋ยวก็จบเองแหละ เอามาเรียกนำย่อยกัลลล เป็นฟิตยำตัวละครไฟนอลภาค 7 - 8 เป็นฟิคแนวหวานๆ จนคุณอ่านแล้วต้องอมยิ้มกับความกวนของพระเอกและความเอาแต่ใจของนายเอก พล่ามมายาวละ อ่านเลยละกัน เล็ทโก!!

My Prince

ณ ประเทศอันไกลโพ้นที่มีชื่อว่า เจโนวา ( ยืมชื่อมาใช้อย่างหน้าด้านๆ เพราะคิดชื่อไม่ออก ) ได้มีกษัตริย์รูปงาม ปกครองเมืองนี้มีนามว่า เซฟิรอธ ( เซฟี่ เป็นคิงส์ ) พระองค์มีพระโอรสทั้งหมด 3 พระองค์ องค์ชายทั้ง 3 มีลักษณะภายนอก และนิสัยที่แตกต่างกัน

องค์ชาย 1 องค์ชายลอซ เป็นคนเข้มแข็งแต่ก็ขี้เล่น
องค์ชาย 2 - องค์ชายยาซู ( ไม่ใช่ชายานะ ) หน้าตาสวยเหมือนผู้หญิง เป็นคนปากร้ายและชอบเอาชนะ
องค์ชาย 3 - องค์ชายคาดาจ นิสัยเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ เป็นคนไม่ยอมใคร

อย่าถามถึงราชินีเลย เพราะเป็นกฎของทุกเรื่อง ถ้ามีลูกมารดามักจะตายเมื่อเจ้าชายหรือเจ้าหญิงยังเยาว์เสมอ
( อย่างสโนว์ไวท์ไงล่ะ ) อาภัพจริงๆ พ่อจะได้แอบวายลูกชายไง อิๆ ชั่วนี่...

และเจ้าชายแต่ละองค์ยังโฉด เอ๊ย! โสดสนิทค้า..... รวมท่านพ่อด้วย และที่แปลกสุดๆคือ คนรับใช้ที่วังนี้มีแต่...ผู้ชาย ล้วนๆ ครับทั่น อาจจะเวอร์แต่เป็นความจริง ( เพราะเป็นไปตามใจของผู้แต่ง ใครจะทำไม!? ) ไม่งั้นคงจะจับคู่วายได้น้อย เห็นด้วยไหมล่ะ? เปิดเรื่องใหม่ๆเราจะแนะนำตัวละครก่อน เพื่อเรียกความหื่น เอ๊ย! เรียกน้ำย่อย

วินเซนต์ วาเลนไทน์ ตำแหน่ง เสนาบดี ( แค่เสนาบดีก็กรี๊ดแล้ว )
รูฟัส ตำแหน่ง ที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน
แซค ตำแหน่ง องครักษ์ฝ่ายซ้าย ( เอาคนตายมาเล่นยังมีเลย )
คลาวด์ สไตรฟ์ ตำแหน่ง องครักษ์ ฝ่ายขวา
เรโน ตำแหน่ง นายทหารคนใหม่ ที่เพิ่งมาประจำการที่เมืองนี้
รู้ด ตำแหน่ง นายทหารคนใหม่ ที่เพิ่งมาประจำการที่เมืองนี้ เป็นเพื่อนของเรโน

เริ่มเรื่องเลยละกัน.....ภายในท้องพระโรงที่ดูโอ่อ่าตระการตา ด้วยผนังและเพดานประดับด้วยอัญมณีระยิบระยับ เซฟิรอธนั่งอยู่ที่บัลลังค์ ข้างๆมีองค์ชายคาดาจและองค์ชายยาซู ส่วนองค์ชายลอซนั้น....ตื่นสายตามเคย

พวกเจ้าเป็นทหารใหม่สินะ? เซฟิรอธพูดขึ้น ต่อหน้าเขานั้นมี รู้ดและเรโนที่คุกเข่าถวายบังคมอยู่

ครับ ทั้งคู่เอ่ยขึ้นพร้อมกัน

วินเซนต์แอบขยี้ตา เพราะแสงจากอัญมณีในท้องพระโรงสะท้อนกับศีรษะของรู้ด

ท่านวินเซนต์ เซฟิรอธหันมาพูดปรามวินเซนต์ที่อยู่ไม่สุข

ข้าจะให้เจ้าทั้ง 2 ช่วยรักษาการอยู่ในวังนี้ เป็นองค์รักษ์ประจำตัวลูกของข้าก็แล้วกัน
ขอบพระทัยฝ่าบาท ทั้ง 2 กล่าวรับพร้อมกันอีกครั้ง

คลาวด์ แซค เจ้าช่วยพาพวกเขาทั้ง 2 ไปหาที่พักที่เตรียมไว้ให้ทีนะ เซฟิรอธหันมาสั่งการคลาวด์และแซ็ค

ครับ ทั้ง 2 รับคำสั่ง

งั้นจบการประชุมเพียงเท่านี้ก็แล้วกัน ข้าอยากพักผ่อนแล้วล่ะ เซฟิรอธเดินออกไปจากห้องประชุม พร้อมๆ กับเจ้าชายทั้ง 2 เรโนยืนขึ้นและแอบมองเจ้าชายยาซูจนลับสายตา

พวกเจ้าตามข้ามา แซคออกคำสั่ง

นี่ๆพวกท่านทั้ง 2 พอจะบอกข้าได้มั้ย? ว่าท่านเซฟิรอธมีโอรส หรือธิดากี่คน? เรโนถามขึ้นเป็นคนแรก

พวกเจ้าจะอยากรู้ไปทำไม? คลาวด์ถามเสียงเย็นชา

ก็พวกข้าเป็นองครักษ์ของทายาทเมืองนี้นี่นา ข้าก็อยากจะรู้ผิดด้วยเหรอ? เรโนพูดกวนประสาทใส่คลาวด์

พระองค์ไม่มีพระธิดา วินเซนต์โพล่งขึ้นมา ทำเอาทุกคนตกใจ เพราะไม่รู้ว่าเขาตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่

หา!?.....เหรอครับ? เรโนอุทานด้วยความแปลกใจ แต่ฟังเหมือนประชดมากกว่า

นี่ห้องของเจ้า รู้ด และนี่ห้องของเจ้า.... เจ้าผมแดง แซคพูดล้อเลียนยิ้มๆ ( อ๊าคคคค น่ารักมากมาย )

ข้าชื่อเรโน! เรโนพูดเหมือนไม่พอใจ เหมือนเด็กถูกผู้ใหญ่แกล้ง

พักผ่อนตามสบาย ถ้ามีอะไรจะให้คนมาเรียกพวกเจ้าละกัน แซคยิ้มแล้วเดินกลับไปพร้อมกับคลาวด์และวินเซนต์

เจ้านี่พูดมากจริงๆ เรโน รู้ดบ่นเรโนขณะที่เข้ามาในห้องของเรโน

ทำไม!?..ก็ข้าอยากรู้นี่ก็ต้องถามสิ เรโนมานอนเล่นที่เตียง

ข้าดีใจที่สุดเลย..ในที่สุดข้าก็ได้มาเป็นทหารอยากที่ใฝ่ฝันเอาไว้ตั้งแต่เด็กๆ ได้เจอเจ้าหญิงสวยๆ แต่วังนี้ไม่มี...กลับมีเจ้าชายรูปงามปานเทพบุตรแทน เจ้าว่ามั้ย?..รู้ด..รู้ด..เจ้าบ้านี่ไม่ยอมฟังข้าเหรอ!? รู้ดออกไปแล้วทิ้งให้เรโนพล่ามอยู่คนเดียวตั้งนาน

ลอซตื่นมาแล้วเดินออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ แต่ยังแต่งกายด้วยชุดนอนอยู่ พอดีเขาเหลือบไปเห็นรู้ดเข้า

เฮ้!...เจ้าหัวโล้น...เจ้าเป็นใครอ่ะ? ทำไมข้าไม่เคยเห็นเจ้าเลย ลอซเดินเข้ามาถาม

ข้าเป็นทหารใหม่ที่นี่ รู้ดไม่พอใจชายคนนี้ที่มาว่าตนหัวโล้น ทั้งที่มันเป็นความจริงแต่ไม่อยากให้ใครมาย้ำ

โอ้...จริงเหรอ?...เจ้าชื่ออะไร? ลอซท่าทางจะสนใจรู้ดอยู่

ข้าชื่อรู้ด ดูท่าจะยังไม่รู้ว่าลอซเป็นใคร

ข้าชื่อ ลอซ เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ ลอซยื่นมือจะไปเช็คแฮนด์กับรู้ด

ไม่ล่ะ ข้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับเจ้า คนที่ว่าข้าหัวโล้น

โอ้..ขอโทษๆ ข้าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าโกรธข้ารึเนี่ย?

ช่างเถอะ...ข้าขอตัวก่อนล่ะ แล้วรู้ดก็เดินหนีไป

แปลกจริงๆทหารคนนี้ ลอซเดินเล่นต่อไป

เจ้าเรโนมันกวนประสาทจริงๆนะ เจ้าโดนคนแรกเลยนี่ แซคหัวเราะเบาๆ แซวคลาวด์

หึ.. คลาวด์ยิ้มไม่ออก

แต่ว่าไม่ใช่คนที่มีพิษมีภัยอะไรนี่ เป็นคนตลกดี เจ้าว่ามั้ย? แซคยิ้มแล้วกัดแอปเปิ้ล

ถ้าพอใจเจ้านั่นมากนักล่ะก็ ไปเป็นคู่หูเค้าเลยสิ คลาวด์พูดประชดแล้วหันไปทางอื่น

อะไรกัน เจ้าหึงข้าเหรอเนี่ย? แซคได้รับหมัดแทนคำตอบจากคลาวด์ แต่ก็หวุดหวิดไม่โดนใบหน้าหล่อๆของเขา

ข้าพูดเล่น เจ้านี่ก็...ข้าอยู่กับเจ้าสบายใจมากกว่า ถึงเจ้าจะไม่ค่อยพูดก็เถอะ แซคยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับคลาวด์

ที่ท้องพระโรง คาดาจนั่งเล่นดาบอยู่ เขาใช้มือลูบสันดาบแล้วยิ้มอย่างพอใจ

ท่านพ่อจะให้ข้าจริงๆเหรอครับ? คาดาจหันไปถามเซฟิรอธที่จิบน้ำชาอยู่

เจ้าชอบมั้ยล่ะ?

ครับ....มันสวยถูกใจข้ามากเลย...ขอบพระทัยท่านพ่อมาก

ก็เพราะเจ้าเป็นลูกรักของข้านี่...แล้วเจ้าก็เชื่อฟังข้าตลอด.. เซฟิรอธลูบผมคาดาจด้วยความเอ็นดู คาดาจดีใจยิ้มไม่หุบเลย

เรโนเดินตามหารู้ด เขาแต่งเครื่องแบบเต็มยศแต่ไม่เรียบร้อย เพราะเอาชายเสื้อ ออกนอกกางเกง เขาหันไปเห็นยาซูนั่งพิงบนกิ่งไม้และควงขลุ่ยเล่น ไม่ยักกะเป่าซะที เรโนเดินไปที่ต้นไม้นั้นทันที

องค์ชาย ไปนั่งอยู่ข้างบนมันอันตรายนะครับ เรโนยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือนึงก็จับที่ต้นไม้

ยาซูมองลงมาที่เรโน เขายืนขึ้นทำเอาเรโนเสียวแทน เพราะกลัวจะพลาดท่าตกลงมา แต่ถ้า..ตกลงมาจริงๆเขาก็เต็มใจรับอยู่แล้ว

เจ้า...ทหารใหม่ ยาซูพูดเป็นประโยคแรก แต่ยังคงยืนอยู่บนกิ่งไม้

องค์ชาย ลงมาเถอะครับ เรโนยังเงยหน้าขึ้นมองยาซู เป็นมุมมองที่ดีมากเรโนคิดอย่างนั้น

ยาซูกระโดดลงไป แล้วยืนอย่างสง่างาม เรโนจ้องตาไม่กระพริบ ยาซูหันมามองเรโนและเดินมาหาเขา ทหารหนุ่มได้สติคืนก็ยืนตัวตรง

ข้าให้เจ้า... ยาซูยื่นขลุ่ยนั้นให้เรโน เขาทำหน้างงแต่ก็รับมา

อ้าว...ทำไมล่ะครับ? เรโนหันไปถาม

ข้าไม่ต้องการมันแล้ว... และยาซูก็เดินเข้าตำหนักไป

อืม....ถือว่าเป็นของต่างหน้าจากเจ้าก็แล้วกัน..เจ้าชายยาซู เรโนยิ้มและเดินควงขลุ่ยไปตามทาง

................จบตอน.................